Lente in die Winter.

Eti-se-stories

My hartsplek.

Die stoep wat my laat wegdwaal van die vervelige realiteite wat elke dag bring.

Hier sit ek elke aand en luister hoe die stilte raas.

Die kalmerende donker sluk my in deur vrye wil en ek sweef deur oomblikke en herinneringe wat my hart raak.

Donderstorms en motreën.

Warrelwinde en sielrakende briesies.

Alles meer as welkom hier in ‘n hart wat lewe kry wanneer die son sak.

Hierdie oomblikke – lente in die winter

My hart is ‘n plaashuis.

Dit is stil en lewendig hier.

Die geroeste tuinhekkie wat die pad na my plaashuis toe bewaak is weg.

Daar is net ‘n geroeste paal – vir rede gaan ek aanneem.

Die pad na my hart is oop, slot en grendel is nie meer nodig nie.

Die plaashuis dak bestaan nie – vernietig.

Dit maak sin, hoekom ‘n enkele sonstraal uithou?

Swart geverfde vensters, nou net venster rame –…

View original post 126 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s